سیل ها در راهند
.
.
.
غصه ای نیست برای کسانی که در روز قدس با وقاحت، شعار «نه غزه نه لبنان» سردادند و اکنون هواخاه ملت مصر شده اند. غصه ای نیست، بر حماقت کسانی که معتقدند «نه غزه نه لبنان تونس و مصر و ایران». غصه ای نیست بر تمام پارادوکس ها و تناقض های قابل پیش بینی کسانی که در تلاشی مضبوحانه به خباثت خویش و یا در اثر فریب و مکر دیگران قصد دارند خللی در حرکت پرشور این ملت فهیم و انقلابی ایجاد کنند. تاریخ این سرزمین نهم دی ها و بیست و دوم بهمن ها کم به خود ندیده است. همان سیل های خروشانی از غیرت انباشته اسلامی و عرق انقلابی و عشق وطنی که با اقتدار توانسته است از سد تمام کوه ها بگذرد و خشم خویش را بر سر هر بدخواهی بکوبد چه رسد به سنگ های فرسوده و فسیلی که گویا راهی جز غرق شدنشان در این سیل نمانده است.
.
.
.

هنوز زنجیر می بافم. اسم زنجیرم را گذاشته ام هفتاد و دو، شاید چون با این عدد گره خورده ام و یا لااقل آرزویش را دارم.